Plastik kirliliği müzakerelerinin yeni başkanı seçildi
Hükümetlerarası Müzakere Komitesi NC-5.3 toplantısında yeni başkanını seçti
Plastik kirliliğine ilişkin yasal olarak bağlayıcı bir belge hazırlamakla görevli Hükümetlerarası Müzakere Komitesi (INC) 7 Şubat 2029 tarihinde İsviçre’nin Cenevre kentinde düzenlenen INC-5.3 toplantısında yeni başkanını seçti.
Yapılan seçimde komitenin başkanlık görevine Julio Cordano getirildi. Toplantıda başkan yardımcılığı görevine de Antigua ve Barbuda’daki Batı Hint Adaları Üniversitesi Analitik Hizmetler Direktörü Linroy Christian seçildi.
Halihazırda Şili Dışişleri Bakanlığı’nda Çevre, İklim Değişikliği ve Okyanuslar Direktörü olarak görev yapmakta olan Cordano, daha önce Okyanus ve İklim Diyaloğu eş başkanı ve BM İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC) Uyum Komitesi üyesi olarak görev yapmıştı.
Bu görev geçtiğimiz ekim ayında kişisel ve mesleki nedenlerle istifa eden Ekvador’un Birleşik Krallık Büyükelçisi Luis Vayas Valdivieso tarafından yürütülüyordu.
Müzakerelerde esneklik ve pragmatizm hedeflenecek
Julio Cordano seçimin ardından yaptığı konuşmada plastik kirliliğinin her ülkeyi, toplumu ve bireyi etkileyen gezegensel bir sorun olduğunu vurgularken ve yürütülecek müzakerelerde esneklik ve pragmatizmin hedefleneceğini, ayrıca, Komite’nin gelecekte sunacağı metnin öngörülebilir ve sürprizler olmadan gelişmesini sağlayacağına söz verdi.
Komite önceki iki toplantıda sonuç alamadı
2040 yılına kadar plastik kirliliğini sona erdirmek için bağlayıcı bir uluslararası çerçeve oluşturmak üzere 2022’den beri geliştirilmekte olan anlaşmanın 2024’ün sonlarında Güney Kore’nin Busan kentinde yapılan Hükümetlerarası Müzakere Komitesi’nin (INC-5) beşinci oturumunda sonuçlandırılması planlanıyordu.
Komite bu zirvedeki başarısızlığın ardından geçtiğimiz yılın ağustos ayında İsviçre’nin Cenevre kentinde gerçekleştirilen INC 5.2 toplantısında bir araya gelmiş fakat bu toplantıda da sonuç alınamamıştı.
Türkiye delegasyonu tarafından bu toplantının kapanış oturumunda yapılan açıklamada zirvenin bir metin üzerinde mutabakat sağlanmadan sonlanmasını hayal kırıklığı olduğu tekrarlanmış ve bu sonucun tarafların taahhüt eksikliğini değil plastik kirliliği sorununun büyüklüğünü, karmaşıklığını ve aciliyetinin hatırlatması olarak yorumlanmıştı.[1]
[1]