Güneş enerjisinin geleceğini üretimi kaydırabilme belirleyecek
Fraunhofer Güneş Enerjisi Sistemleri Enstitüsü ISE 2026 yılı Temmuz ayı Fotovoltaik Rapor çalışması yayımladı.
Rapora göre küresel güneş enerjisi gücü ve güneşin elektrik üretimindeki payı düzenli olarak yukarı yönlü artış gösteriyor.
Buna karşın sektörün geleceği açısından ana gündem konusu, daha fazla kapasitenin nasıl devreye alınabileceğinden ziyade, mevcut ve yeni gücün nasıl yönetileceği ile birlikte enerji depolama ve akıllı şebekeler alanındaki gelişmeler olmuş durumda.
Çalışmaya göre küresel güneş enerjisi gücü 2025 yılında 698 GW artış ile 2.974 MW’a yükseldi. 2025 yılındaki artışta Çin’in payı %51, Avrupa Bölgesi’nin %17, Kuzey Amerika’nın ise %9 oldu. Küresel güneş enerjisi gücünün 2015-2025 arasındaki dönemdeki yıllık bileşik büyüme oranı da %27 oldu.
AB’nin güç artışı ile sanayi kapasitesi tezat oluşturuyor
2025 yılında AB üyesi 27 ülkede gerçekleşen 65,1 GW’lık artış ile birliğin güneş enerjisi gücü 309,9 GW’a yükselirken, bu güç sayesinde birliğin toplam elektrik üretiminin %13’lük bölümüne denk şekilde 372,1 Teravat-saat elektrik üretildi.
Raporda Avrupa Birliği’nin güneş enerjisindeki ilerlemesine karşın güneş enerjisi sanayisinde Asya’nın oldukça gerisinde kaldığına ve bu durumun enerji politikaları ile tezat oluşturduğuna dikkat çekildi.
Rapordaki tespitlere göre Avrupa’da önemli sayıda panel üreticisi olmakla birlikte bunlar arasında yıllık üretim kapasitesi 1 GW’ın üstünde olan hiçbir şirket bulunmuyor.
Bununla birlikte AB üyesi ülkelerdeki halihazırda 12,2 GW olan modül üretim kapasitesinin yalnızca 6,7 GW’lık bölümü, 4,8 GW olan hücre üretim kapasitesinin de yalnızca 2,9 GW’lık bölümü aktif olarak faaliyet gösteriyor. Birlik ülkelerinin hiç birinde de aktif şekilde ingot ve wafer üretimi gerçekleşmiyor.
Sektörün geleceği için temel soru değişti
Rapora göre güneş enerjisi gücündeki ve güneş enerjisi kaynaklı elektrik üretiminin payındaki düzenli artış sektörün gündemine, daha ne kadar kapasite ilave edilebileceğinden ziyade, sürekli artan değişken elektrik üretiminin elektrik piyasalarına ve şebekelerine nasıl verimli bir şekilde entegre edilebileceği sorununu koymuş durumda.
Bu durum da fotovoltaik sektörünün gelişiminin batarya depolama, yük yönetimi, akıllı şebekeler ve diğer esneklik kaynakları ile yakından ilişkili hale getiriyor.
Özellikle büyük ölçekli kurulumlar açısından asıl mesele ise güneşli saatlerde üretilen elektriğin, tüketiminin ve ihracının yapılıp yapılmayacağı veya depolanıp değerinin daha yüksek olduğu saat dilimlerinde satılmak üzere kaydırılıp kaydırılmayacağı olacak.
Rapora göre bu sorunun çözüm açısından en iyi örnek olarak Almanya’da konut segmentindeki gelişmeler gösteriliyor. Rapora göre ülkede konut tipi çatı sistemlerin %40’ına denk gelecek şekilde 1,2 milyonu batarya depolama sistemleri ile entegre edilmiş durumda ve yeni devreye alınan sistemlerde bu oran %80’e ulaşmış durumda.
Modül fiyatları yatırım maliyetlerinin baskın faktörü değil
Raporda güneş enerjisinden elektrik üretim maliyetlerindeki gerilemeye de dikkat çekiliyor.
Çalışmada kullanılan IRENA verilerine göre, büyük ölçekli güneş enerjisi yatırımlarında son 15 yıllık dönemde elektrik üretim maliyetleri yıllık %12,8 ortalama ile geriledi.
Bu segmentteki yatırımların maliyetinin küresel ağırlıklı ortalaması 2025 itibariyle Megavat-saat (MWh) başına 40 Avro’ya, ortalama kurulum maliyeti de kilovat pik (kWp) başına 595 Avro’ya gerilemiş durumda.
Çalışmada bu durumda esas etkenin modül maliyetlerindeki gerileme olduğuna dikkat çekildi. Ayrıca son 45 yıllık dönemde, kümülatif modül üretim kapasitesinin ikiye katlandığı her dönemde modül fiyatlarında ortalama olarak %26,6 civarında gerileme yaşandığı da hatırlatıldı.
Bununla birlikte rapora göre modül fiyatları yatırım maliyetlerinde baskın faktör olmaktan çıkmış durumda.
Hammadde ve nakliye maliyetlerinden kaynaklanan artış ile Çin’in panel ihracatında KDV iadesini kaldırması gibi ticaret politikası değişiklikleri yatırım maliyetlerini yükseltiyor.
Çalışmadaki 2025 yılına ait mevcut ülke verilerine göre, büyük ölçekli bir güneş enerjisi santralinin yatırım maliyetinin yaklaşık olarak %30’unu modül, %6’sını invertör, %27’sini diğer ekipman kullanımı, %17’sini kurulum geri kalan %20’lik bölümünü de dolaylı maliyetler oluşturuyor.
Ekipmanlardaki fiyatların düşmesi de finansman, ruhsatlandırma, işçilik, şebeke bağlantısı, mühendislik ve modül dışı diğer giderleri nispeten daha önemli hale getiriyor. Bu nedenle küresel modül fiyatlarındaki daha fazla düşüş, Avrupa’da gerçekleştirilecek bir güneş enerjisi projesinin toplam yatırım maliyetinde mutlaka bire bir düşüşe yol açmayacak.
Modül üretiminin çevresel ayak izi geriliyor
Rapora göre teknolojik ilerlemenin en net göstergelerinden biri olarak güneş enerjisi yatırımlarının çevresel ayak izi de geriliyor.
Rapordaki verilere göre daha ince yonga plakaları, artan verimlilik ve iyileştirilmiş üretim süreçleri sayesinde modüllerdeki watt başına silikon kullanımı 2002 yılında 16 gram seviyesinde iken 2024’te yaklaşık 2,0 g seviyesine gerilemiş durumda.
Bu sayede fotovoltaik modül üretiminde kullanılan enerjinin geri ödeme süreleri de gitikçe kısalıyor.
Enstitünün hesaplamasına göre Avrupa’da üretilip Kuzey Avrupa’da kurulan bir güneş enerjisi sisteminin üretimi için kullanılan enerji, üretilen güneş enerjisi ile yaklaşık 1,1 yıl içinde geri kazanılıyor. Bu rakam teknolojiye ve elektrik sistemi özelliklerine bağlı olarak Güney Avrupa ülkelerinde 0,9 yıla kadar düşebiliyor.
Bu durum aynı zamanda bir güneş enerjisi sisteminin ekonomik ömrü süresince, üretimi için kullanılanın 20 katından fazla enerji üretebileceği anlamına geliyor.Güneş enerjisinin geleceğini üretimi kaydırabilme belirleyecek
Fraunhofer Enstitüsü’ne göre sektörün geleceği için temel sorun ilave kapasite eklenebilmesi değil
Fraunhofer Güneş Enerjisi Sistemleri Enstitüsü ISE 2026 yılı Temmuz ayı Fotovoltaik Rapor çalışması yayımladı.
Rapora göre küresel güneş enerjisi gücü ve güneşin elektrik üretimindeki payı düzenli olarak yukarı yönlü artış gösteriyor.
Buna karşın sektörün geleceği açısından ana gündem konusu, daha fazla kapasitenin nasıl devreye alınabileceğinden ziyade, mevcut ve yeni gücün nasıl yönetileceği ile birlikte enerji depolama ve akıllı şebekeler alanındaki gelişmeler olmuş durumda.
Çalışmaya göre küresel güneş enerjisi gücü 2025 yılında 698 GW artış ile 2.974 MW’a yükseldi. 2025 yılındaki artışta Çin’in payı %51, Avrupa Bölgesi’nin %17, Kuzey Amerika’nın ise %9 oldu. Küresel güneş enerjisi gücünün 2015-2025 arasındaki dönemdeki yıllık bileşik büyüme oranı da %27 oldu.
AB’nin güç artışı ile sanayi kapasitesi tezat oluşturuyor
2025 yılında AB üyesi 27 ülkede gerçekleşen 65,1 GW’lık artış ile birliğin güneş enerjisi gücü 309,9 GW’a yükselirken, bu güç sayesinde birliğin toplam elektrik üretiminin %13’lük bölümüne denk şekilde 372,1 Teravat-saat elektrik üretildi.
Raporda Avrupa Birliği’nin güneş enerjisindeki ilerlemesine karşın güneş enerjisi sanayisinde Asya’nın oldukça gerisinde kaldığına ve bu durumun enerji politikaları ile tezat oluşturduğuna dikkat çekildi.
Rapordaki tespitlere göre Avrupa’da önemli sayıda panel üreticisi olmakla birlikte bunlar arasında yıllık üretim kapasitesi 1 GW’ın üstünde olan hiçbir şirket bulunmuyor.
Bununla birlikte AB üyesi ülkelerdeki halihazırda 12,2 GW olan modül üretim kapasitesinin yalnızca 6,7 GW’lık bölümü, 4,8 GW olan hücre üretim kapasitesinin de yalnızca 2,9 GW’lık bölümü aktif olarak faaliyet gösteriyor. Birlik ülkelerinin hiç birinde de aktif şekilde ingot ve wafer üretimi gerçekleşmiyor.
Sektörün geleceği için temel soru değişti
Rapora göre güneş enerjisi gücündeki ve güneş enerjisi kaynaklı elektrik üretiminin payındaki düzenli artış sektörün gündemine, daha ne kadar kapasite ilave edilebileceğinden ziyade, sürekli artan değişken elektrik üretiminin elektrik piyasalarına ve şebekelerine nasıl verimli bir şekilde entegre edilebileceği sorununu koymuş durumda.
Bu durum da fotovoltaik sektörünün gelişiminin batarya depolama, yük yönetimi, akıllı şebekeler ve diğer esneklik kaynakları ile yakından ilişkili hale getiriyor.
Özellikle büyük ölçekli kurulumlar açısından asıl mesele ise güneşli saatlerde üretilen elektriğin, tüketiminin ve ihracının yapılıp yapılmayacağı veya depolanıp değerinin daha yüksek olduğu saat dilimlerinde satılmak üzere kaydırılıp kaydırılmayacağı olacak.
Rapora göre bu sorunun çözüm açısından en iyi örnek olarak Almanya’da konut segmentindeki gelişmeler gösteriliyor. Rapora göre ülkede konut tipi çatı sistemlerin %40’ına denk gelecek şekilde 1,2 milyonu batarya depolama sistemleri ile entegre edilmiş durumda ve yeni devreye alınan sistemlerde bu oran %80’e ulaşmış durumda.
Modül fiyatları yatırım maliyetlerinin baskın faktörü değil
Raporda güneş enerjisinden elektrik üretim maliyetlerindeki gerilemeye de dikkat çekiliyor.
Çalışmada kullanılan IRENA verilerine göre, büyük ölçekli güneş enerjisi yatırımlarında son 15 yıllık dönemde elektrik üretim maliyetleri yıllık %12,8 ortalama ile geriledi.
Bu segmentteki yatırımların maliyetinin küresel ağırlıklı ortalaması 2025 itibariyle Megavat-saat (MWh) başına 40 Avro’ya, ortalama kurulum maliyeti de kilovat pik (kWp) başına 595 Avro’ya gerilemiş durumda.
Çalışmada bu durumda esas etkenin modül maliyetlerindeki gerileme olduğuna dikkat çekildi. Ayrıca son 45 yıllık dönemde, kümülatif modül üretim kapasitesinin ikiye katlandığı her dönemde modül fiyatlarında ortalama olarak %26,6 civarında gerileme yaşandığı da hatırlatıldı.
Bununla birlikte rapora göre modül fiyatları yatırım maliyetlerinde baskın faktör olmaktan çıkmış durumda.
Hammadde ve nakliye maliyetlerinden kaynaklanan artış ile Çin’in panel ihracatında KDV iadesini kaldırması gibi ticaret politikası değişiklikleri yatırım maliyetlerini yükseltiyor.
Çalışmadaki 2025 yılına ait mevcut ülke verilerine göre, büyük ölçekli bir güneş enerjisi santralinin yatırım maliyetinin yaklaşık olarak %30’unu modül, %6’sını invertör, %27’sini diğer ekipman kullanımı, %17’sini kurulum geri kalan %20’lik bölümünü de dolaylı maliyetler oluşturuyor.
Ekipmanlardaki fiyatların düşmesi de finansman, ruhsatlandırma, işçilik, şebeke bağlantısı, mühendislik ve modül dışı diğer giderleri nispeten daha önemli hale getiriyor. Bu nedenle küresel modül fiyatlarındaki daha fazla düşüş, Avrupa’da gerçekleştirilecek bir güneş enerjisi projesinin toplam yatırım maliyetinde mutlaka bire bir düşüşe yol açmayacak.
Modül üretiminin çevresel ayak izi geriliyor
Rapora göre teknolojik ilerlemenin en net göstergelerinden biri olarak güneş enerjisi yatırımlarının çevresel ayak izi de geriliyor.
Rapordaki verilere göre daha ince yonga plakaları, artan verimlilik ve iyileştirilmiş üretim süreçleri sayesinde modüllerdeki watt başına silikon kullanımı 2002 yılında 16 gram seviyesinde iken 2024’te yaklaşık 2,0 g seviyesine gerilemiş durumda.
Bu sayede fotovoltaik modül üretiminde kullanılan enerjinin geri ödeme süreleri de gitikçe kısalıyor.
Enstitünün hesaplamasına göre Avrupa’da üretilip Kuzey Avrupa’da kurulan bir güneş enerjisi sisteminin üretimi için kullanılan enerji, üretilen güneş enerjisi ile yaklaşık 1,1 yıl içinde geri kazanılıyor. Bu rakam teknolojiye ve elektrik sistemi özelliklerine bağlı olarak Güney Avrupa ülkelerinde 0,9 yıla kadar düşebiliyor.
Bu durum aynı zamanda bir güneş enerjisi sisteminin ekonomik ömrü süresince, üretimi için kullanılanın 20 katından fazla enerji üretebileceği anlamına geliyor.
Fraunhofer Enstitüsü’ne göre sektörün geleceği için temel sorun ilave kapasite eklenebilmesi değil
Fraunhofer Güneş Enerjisi Sistemleri Enstitüsü ISE 2026 yılı Temmuz ayı Fotovoltaik Rapor çalışması yayımladı.
Rapora göre küresel güneş enerjisi gücü ve güneşin elektrik üretimindeki payı düzenli olarak yukarı yönlü artış gösteriyor.
Buna karşın sektörün geleceği açısından ana gündem konusu, daha fazla kapasitenin nasıl devreye alınabileceğinden ziyade, mevcut ve yeni gücün nasıl yönetileceği ile birlikte enerji depolama ve akıllı şebekeler alanındaki gelişmeler olmuş durumda.
Çalışmaya göre küresel güneş enerjisi gücü 2025 yılında 698 GW artış ile 2.974 MW’a yükseldi. 2025 yılındaki artışta Çin’in payı %51, Avrupa Bölgesi’nin %17, Kuzey Amerika’nın ise %9 oldu. Küresel güneş enerjisi gücünün 2015-2025 arasındaki dönemdeki yıllık bileşik büyüme oranı da %27 oldu.
AB’nin güç artışı ile sanayi kapasitesi tezat oluşturuyor
2025 yılında AB üyesi 27 ülkede gerçekleşen 65,1 GW’lık artış ile birliğin güneş enerjisi gücü 309,9 GW’a yükselirken, bu güç sayesinde birliğin toplam elektrik üretiminin %13’lük bölümüne denk şekilde 372,1 Teravat-saat elektrik üretildi.
Raporda Avrupa Birliği’nin güneş enerjisindeki ilerlemesine karşın güneş enerjisi sanayisinde Asya’nın oldukça gerisinde kaldığına ve bu durumun enerji politikaları ile tezat oluşturduğuna dikkat çekildi.
Rapordaki tespitlere göre Avrupa’da önemli sayıda panel üreticisi olmakla birlikte bunlar arasında yıllık üretim kapasitesi 1 GW’ın üstünde olan hiçbir şirket bulunmuyor.
Bununla birlikte AB üyesi ülkelerdeki halihazırda 12,2 GW olan modül üretim kapasitesinin yalnızca 6,7 GW’lık bölümü, 4,8 GW olan hücre üretim kapasitesinin de yalnızca 2,9 GW’lık bölümü aktif olarak faaliyet gösteriyor. Birlik ülkelerinin hiç birinde de aktif şekilde ingot ve wafer üretimi gerçekleşmiyor.
Sektörün geleceği için temel soru değişti
Rapora göre güneş enerjisi gücündeki ve güneş enerjisi kaynaklı elektrik üretiminin payındaki düzenli artış sektörün gündemine, daha ne kadar kapasite ilave edilebileceğinden ziyade, sürekli artan değişken elektrik üretiminin elektrik piyasalarına ve şebekelerine nasıl verimli bir şekilde entegre edilebileceği sorununu koymuş durumda.
Bu durum da fotovoltaik sektörünün gelişiminin batarya depolama, yük yönetimi, akıllı şebekeler ve diğer esneklik kaynakları ile yakından ilişkili hale getiriyor.
Özellikle büyük ölçekli kurulumlar açısından asıl mesele ise güneşli saatlerde üretilen elektriğin, tüketiminin ve ihracının yapılıp yapılmayacağı veya depolanıp değerinin daha yüksek olduğu saat dilimlerinde satılmak üzere kaydırılıp kaydırılmayacağı olacak.
Rapora göre bu sorunun çözüm açısından en iyi örnek olarak Almanya’da konut segmentindeki gelişmeler gösteriliyor. Rapora göre ülkede konut tipi çatı sistemlerin %40’ına denk gelecek şekilde 1,2 milyonu batarya depolama sistemleri ile entegre edilmiş durumda ve yeni devreye alınan sistemlerde bu oran %80’e ulaşmış durumda.
Modül fiyatları yatırım maliyetlerinin baskın faktörü değil
Raporda güneş enerjisinden elektrik üretim maliyetlerindeki gerilemeye de dikkat çekiliyor.
Çalışmada kullanılan IRENA verilerine göre, büyük ölçekli güneş enerjisi yatırımlarında son 15 yıllık dönemde elektrik üretim maliyetleri yıllık %12,8 ortalama ile geriledi.
Bu segmentteki yatırımların maliyetinin küresel ağırlıklı ortalaması 2025 itibariyle Megavat-saat (MWh) başına 40 Avro’ya, ortalama kurulum maliyeti de kilovat pik (kWp) başına 595 Avro’ya gerilemiş durumda.
Çalışmada bu durumda esas etkenin modül maliyetlerindeki gerileme olduğuna dikkat çekildi. Ayrıca son 45 yıllık dönemde, kümülatif modül üretim kapasitesinin ikiye katlandığı her dönemde modül fiyatlarında ortalama olarak %26,6 civarında gerileme yaşandığı da hatırlatıldı.
Bununla birlikte rapora göre modül fiyatları yatırım maliyetlerinde baskın faktör olmaktan çıkmış durumda.
Hammadde ve nakliye maliyetlerinden kaynaklanan artış ile Çin’in panel ihracatında KDV iadesini kaldırması gibi ticaret politikası değişiklikleri yatırım maliyetlerini yükseltiyor.
Çalışmadaki 2025 yılına ait mevcut ülke verilerine göre, büyük ölçekli bir güneş enerjisi santralinin yatırım maliyetinin yaklaşık olarak %30’unu modül, %6’sını invertör, %27’sini diğer ekipman kullanımı, %17’sini kurulum geri kalan %20’lik bölümünü de dolaylı maliyetler oluşturuyor.
Ekipmanlardaki fiyatların düşmesi de finansman, ruhsatlandırma, işçilik, şebeke bağlantısı, mühendislik ve modül dışı diğer giderleri nispeten daha önemli hale getiriyor. Bu nedenle küresel modül fiyatlarındaki daha fazla düşüş, Avrupa’da gerçekleştirilecek bir güneş enerjisi projesinin toplam yatırım maliyetinde mutlaka bire bir düşüşe yol açmayacak.
Modül üretiminin çevresel ayak izi geriliyor
Rapora göre teknolojik ilerlemenin en net göstergelerinden biri olarak güneş enerjisi yatırımlarının çevresel ayak izi de geriliyor.
Rapordaki verilere göre daha ince yonga plakaları, artan verimlilik ve iyileştirilmiş üretim süreçleri sayesinde modüllerdeki watt başına silikon kullanımı 2002 yılında 16 gram seviyesinde iken 2024’te yaklaşık 2,0 g seviyesine gerilemiş durumda.
Bu sayede fotovoltaik modül üretiminde kullanılan enerjinin geri ödeme süreleri de gitikçe kısalıyor.
Enstitünün hesaplamasına göre Avrupa’da üretilip Kuzey Avrupa’da kurulan bir güneş enerjisi sisteminin üretimi için kullanılan enerji, üretilen güneş enerjisi ile yaklaşık 1,1 yıl içinde geri kazanılıyor. Bu rakam teknolojiye ve elektrik sistemi özelliklerine bağlı olarak Güney Avrupa ülkelerinde 0,9 yıla kadar düşebiliyor.
Bu durum aynı zamanda bir güneş enerjisi sisteminin ekonomik ömrü süresince, üretimi için kullanılanın 20 katından fazla enerji üretebileceği anlamına geliyor.
